اگر این مبحث را دنبال کرده باشید می دانید که در بخش اول مقاله به مبحث: آشنایی با مدارات مجتمع و در بخش دوم به بررسی انواع مدارات مجتمع پرداختیم. در بخش سوم و آخرین بخش مقاله نیز به بررسی مدارهای مجتمع دیجیتال خواهیم پرداخت.

مدارهای مجتمع دیجیتال نه تنها بر اساس عملکرد منطقی شان طبقه بندی می شوند بلکه از نظر تکنولوژی خاص مدارهایی که به آن تعلق دارند نیز دسته بندی می گردند. تکنولوژی به کار رفته در مدار را خانواده منطقی دیجیتال می خوانند. هر خانواده منطقی مدار الکترونیکی پایه خاصی را داراست که مدارها و و توابع دیجیتال پیچیده تر بر اساس آن تهیه می شوند.

مدار پایه در هر تکنولوژی یک گیت NAND / NOR و یا معکوس کننده است.

در نام گذاری تکنولوژی معمولا از قطعات الکترونیکی به کار رفته در ساخت مدار پایه استفاده می شود. بسیاری از خانواده های مختلف منطقی به صورت مدارهای مجتمع در سطح تجاری عرضه شده اند.

 

خانواده های مدارهای مجتمع دیجیتال

متداول ترین خانواده های مدارهای مجتمع دیجیتال عبارتند از:

TTL : منطق ترانزیستور – ترانزیستور ( Transistor Transistor logic )

خانواده منطقی ترانزیستور – ترانزیستور گونه تکامل یافته تکنولوژی قدیمی تری است که در آن از دیود و ترانزیستور برای ساخت گیت پایه NAND استفاده می شده است. این تکنولوژی منطق دیود ترانزیستور ( DTL ) خوانده می شده است. بعد ها برای بهبود عملکرد مدار به جای دیود از ترانزیستور استفاده شد و نام خانواده جدید ترانزیستور – ترانزیستور گذاشته شد.

علاوه بر نوع استاندارد TTL انواع دیگری از این خانواده عبارتند از TTL سرعت بالا -TTL توان پایین(یا کم مصرف)-TTL شوتکی -TTL شوتکی توان پایین و….